Binnen de lijntjes kleuren

Op gezette tijden steekt – al dan niet georchestreerd - een nieuwe rage de kop op. Na de breirage, die overigens nog steeds standhoudt – zijn we nu toe aan de ‘kleurplaten voor volwassenen’. Jawel, je kunt er niet omheen. Je ziet ze op treinen, terrasjes, parkjes, … (als het weer het toelaat) : volwassenen die druk in de weer zijn met potloden om zo rust zoeken door het inkleuren van voorgedrukte platen.

De ‘Race against the machine’ is bij voorbaat verloren

Eric Schmidt, Googletopman, waarschuwt voor effecten van technologie op werkgelegenheid, aldus een kop in De Morgen van zaterdag 25 januari. Hij deed zijn mening kond op het Wereld Economisch Forum in Davos, een bijeenkomst van politici en mensen met veel nullen op hun bankrekening. En als daar iets gezegd wordt is dat nieuws, voor sommigen zelfs wereldnieuws. Schmidt had het over de impact van de automatisering op de werkgelegenheid en kwam niet veel verder dan het aloude cliché dat er een race aan de gang is tussen computers en mensen waarop hij meteen vervolgde dat de mensen die moeten winnen. Twee zaken vallen op bij dit soort uitspraken. Enerzijds blijkt het voor een bepaalde mensensoort ontzettend moeilijk om uit het competitieve denkkader te raken. Daarnaast is er ook een misplaatste vorm van ‘moreel’ denken aanwezig: “we hebben de verdomde plicht…”

De techniek is gekend, eenvoudig in opzet en eigenlijk erg doorzichtig. Hij appeleert aan (onlust)gevoelens verpakt in een ‘mooie one-liner’ en uitgesproken door een ‘onverdachte’ (lees succesvolle) bron. The medium is the message en het gaat er dus in als zoete koek. Enig gebrek aan historische context (laat staan inzicht) is mooi meegenomen. KISS, keep it simply stupid. Met het debiteren van dergelijke algemeenheden kom je in de schijnwerpers te staan. Meer dan twee minuten duurt de aandacht toch niet en morgen hebben we het over iets anders. En als het een beetje meevalt wordt het als ‘visionair’ verkocht. Misschien toch maar even langer stilstaan bij deze marketing truc.

Nieuwjaarsbrief 2014

Hexbug-ant

Een nieuw jaar is begonnen en daar is de 'lijstjestijd': evaluatie en planning. Achteromkijkend hebben we de '(jaar)overzichten' maar de festiviteiten zijn nog niet goed voorbij of we keren al terug tot de orde van de dag en kijken weer vooruit. Met de traditionele wensen komen ook de goede voornemens, planeconomie is ons toch niet zo vreemd. Ook hier ontsnappen we niet aan deze wetmatigheid. Eén van de goede voornemens is het (actiever) verderzetten van deze website. Er valt namelijk nog heel wat te vertellen over de Wondere WelzijnsWereld. Naar goede traditie zullen we dit op een ongestructureerde en zwaar associatieve wijze doen. U merkt het, van de lezer verwachten we ook enige inspanning. Maar vooraleer van start te gaan, eerst nog wat eindejaarsanimatie.

Misbruik is steeds machtsmisbruik

De Standaard van zaterdag 27 april 2013 besteedde aandacht aan de mishandelingen in katholieke tehuizen in de tweede helft van de vorige eeuw. Op maandag 13 mei kwam er nog een vervolg met de nodige aandacht voor de officiële meldingslijn 1712 (en neen het is louter toeval dat dit ook het geboortejaar van Jean Jacques Rousseau is – iets wat op zich verder ook niets met deze materie te maken heeft). De feiten waren al enkele decennia gekend. Dat Peter Adriaenssens zich publiekelijk afvraagt waarom hij van niets wist zegt meer over hem dan over de media. Je zou haast denken dat Peter indertijd op een andere planeet vertoefde. In het artikel werd trouwens verwezen naar het zwartboek dat in de jaren ’80 uitkwam en de artikels over de toenmalige toestand in Jeugdoase-Haasrode in de krant Het Volk. Niet dat met die wetenschap veel gebeurde… de C-zuil is altijd sterk geweest in het toedekken van stinkende potjes. Schrijnend is dat de slachtoffers nog eens dertig jaar hebben moeten wachten om de nodige aandacht te krijgen voor hun rechten.

Good things happen to bad people

Richard Thomson was nog eens in het land, dus die gelegenheid konden we niet missen. Per slot van rekening haalden we bij deze singer-songwriter de naam voor deze website.  In het OLT (Rivierenhof Deurne) gaf hij op 22 juli een gig met zijn 'electric trio'. Ze speelden veel werk van hun laatste CD, zo ook het nummer "good things happen to bad people"... Wat op het eerste zicht een eenvoudige 'Thompsoniaanse' love-song lijkt (wat dat betekent kan je best checken aan de hand van zijn ander materiaal), heeft zoals vaak bij Thompson vele lagen, zo ook een sterke maatschappelijke betekenis.

Gemiste kansen

Zomertijd, festivaltijd… een mens moet zich eens kunnen ontspannen… Zowat elke zich respecterende gemeente of stad heeft haar festiviteiten. Zo ook Lokeren, en daar kennen ze iets van feesten. Uit de programmabrochure van deze Lokerse feesten blijkt dat ze in deze stad ook aandacht hebben voor de medemens met een beperking. Bijna had ik het woord ‘engagement’ in de mond genomen maar bij nader inzien lijkt de term ‘aandoenlijk’ toepasselijker. Waarover gaat het?

Maggies farm

In 1980 speelden ‘The Specials’ hun versie van Dylans ‘Maggie’s Farm’ op Werchter. Het was volop ‘Thatcher-time’ en Maggie’s farm was verre van een zorgboerderij. Geen wonder dus dat nogal wat mensen niet op die boerderij aan de slag wilden. Naar aanleiding van Thatchers overlijden werden deze en nog enkele andere songs onder het stof uitgehaald, kranten moeten tenslotte ergens hun kolommen mee vullen. Dat haar overlijden ook de aanleiding vormde voor enige ludieke randanminatie – ding dong for number one – vonden nogal wat commentatoren wansmakelijk. Blijkbaar mag niet elk gat in de neoliberale markt gevuld worden.

The Ledge

Eind augustus 2011 kreeg twee derden van de staf van het woonbegeleidingscentrum 'De Steenman' in Halle een aangetekend schrijven in de bus. De raad van bestuur van deze kleinschalige voorziening uit de zorgsector had beslist om deze mensen op staande voet te ontslaan. Een reden van ontslag werd niet medegedeeld. En zoals dat bij dit soort evenementen hoort werden de betrokkenen meteen als 'personae non gratae' beschouwd.

Een werkgever heeft steeds het recht om werknemers voor hun diensten te bedanken, op voorwaarde dat de sociale wetgeving wordt op een correcte wijze wordt gevolgd. Of dit in deze zaak het geval was kan je elders op deze website lezen. Hier willen we even stilstaan bij een fenomeen dat ook binnen de 'zachte' sector meer en meer ingang vindt. Onder het mom van 'noodzakelijke professionalisering' (en wie kan daar nu iets op tegen hebben?) wordt steeds vaker teruggegrepen naar methodieken uit de profit-sector. Efficiëntie, schaalvergroting, rationalisering,... het zijn maar enkele termen die hierbij de revue passeren. Dat in één adem een andere - verborgen - agenda wordt gerealiseerd, is niet onmiddellijk duidelijk.

RSS

Inschrijven op RSS

Missie en visie