U bent hier

Economie...

Printvriendelijke versieVerstuur via emailPDF versie

Het gebruik van woorden binnen een specifieke context levertvaak meer informatie op dan op het eerste gezicht lijkt. Sommige termen raken ingeburgerd, anderen 'verbranden' mettertijd. Zo heeft het woord 'neger' een dusdanige negatieve connotatie gekregen dat het (niet alleen) in ons taalgebied quasi niet meer gebruikt wordt. Waarom Lennon de goegemeente choqueerde met zijn 'woman is the nigger of the world' mag duidelijk zijn.

Binnen de zorgsector is het net zo. Waar deze term voor velen te zeer verwijst naar een (voltooid verleden?) tijd toen zusters en broeders aan goede werken deden, de caritas, werd hij na de zestiger jaren vervangen door 'non profit'. De afgelopen jaren is dit verder geëvolueerd via het moeilijk bekkende 'not for profit' naar 'social profit'. Op zich lijkt daar niets op tegen. Veelal situeert men deze tendens in de steeds verdergaande professionalisering van de sector. En een goed uitgepuurde terminologie heeft het voordeel dat de zaken duidelijker worden. Maar wat wordt dan duidelijk gemaakt ?

Het gaat dus toch om 'profijt', al is niet meteen duidelijk over welk profijt het gaat of wie in deze profiteert. Wel duidelijk is dat de term 'social profit' ervan uitgaat dat dit profijt objectief meetbaar en in geld(waarde) om te zetten is. Het getuigt dus van een zeer specifiek business model. Een model dat zich situeert binnen het neo-liberale denken. Ook daar is op zich niets op tegen, maar wie de term gebruikt moet er zich van bewust zijn in welk maatschappelijk segment hij of zij zich situeert. Wanneer belangenorganisaties en vakbonden de 'social profit' gedachte genegen zijn en deze mee uitdragen outen ze zich meteen als epigonen van dit liberale denken. Eens moest dit toch gezegd worden, en we zijn nogal te vinden voor klare taal. Tegelijkertijd conformeren ze zich aan de dominante opvatting over zorg en passen ze zich naadloos in in de bestaande machtsstructuren.

De consequentie van dit alles is dat van een daadwerkelijke vernieuwing, een mogelijk alternatief business model, geen sprake kan zijn. Een merkwaardige stellingname op het ogenblik dat nogal wat indicatoren uitwijzen dat het systeem zich aan het vastlopen is. Alternatieve denksystemen en praktijken zijn dus dringend gewenst. "Na de val van het communisme dacht men dat het neoliberale, kapitalistische systeem het enige echt werkbare was", zo vertrouwde een medewerker van een grootbank me onlangs toe. "Ondertussen weet de financiële wereld dat dit niet zo is", vervolgde hij, "alleen hebben ze daar nog geen alternatief gevonden en worden ondertussen opnieuw dezelfde fouten gemaakt... eigenlijk is het wachten op de volgende crash".

Maar terug naar ons uitgangspunt. De hamvraag blijft dus hoe binnen de zachte sector gekeken wordt naar het primaat van het economische denken en hoe ze er op een creatieve manier mee kunnen omgaan. In de volgende artikels worden fragmentarisch ideeën voorgesteld die het maatschappelijke debat meer inhoud kunnen geven.

RSS

Inschrijven op RSS