U bent hier

Geschiedenis

Printvriendelijke versieVerstuur via emailPDF versie

Afbeelding 1Eind juni 2011. Enkele dagen gaan uitwaaien aan de Normandische kust, meer bepaald in Courceulles sur Mer, één van die kleine stadjes waar ooit geschiedenis werd geschreven. Daar begon de grote landing om de barbarij die al enkele jaren over Europa waarde een halt toe te roepen. Courceulles ligt in de zone waar de Canadezen landden: Juno beach. Naast de obligate monumenten werd aan de buitenzijde van het stadje een herdenkingscentrum opgericht: het Juno Beach Centre. Naast de ingang van dit centrum staat een Inuksuk, op 30 oktober 2005 ingehuldigd om de rol die de Inuit tijdens de landing speelden te gedenken. Een Inuksuk is een wat eigenaardig bouwsel van op elkaar gestapelde stenen in de vorm van een mens. Het is soort wegwijzer en meteen een getuige dat op die plaats mensen en dus ook een stuk beschaving gepasseerd zijn.

Afbeelding 1De Inuksuk is de Eskimo-versie van het iets beter gekende ‘Steenmannetje’ of ‘Cairn’ dat op andere plaatsen in de wereld wordt opgebouwd als baken in onherbergzame streken.  Enkele jaren geleden kozen we voor deze naam na de structurele opspliting van vzw De Floere – ooit opgestart als een beschutte werkplaats en enkel jaren later uitgebreid met een tehuis voor werkenden. Het ‘gezinsvervangend tehuis’ ging vanaf toen als Woonbegeleidingscentrum De Steenman een eigen koers varen. In de loop der jaren was het werkingsterrein verder uitgewaaierd naar beschermd wonen, dus de term tehuis werkenden dekte de lading niet meer. We vonden deze naam wel passen bij onze eigenzinnige werkingsmethodiek waar individuele benadering en zorg op maat de centrale werkingsprincipes waren en waar het groepsgebeuren, in tegenstelling tot wat zowat de norm is binnen de sektor,  pas op de tweede plaats kwam.  Zo hebben we nooit met ‘leefgroepen’ of andere uit de industrie overgewaaide controlemethodieken gewerkt.
Basisbedoeling was om met het woonbegeleidingscentrum een rustpunt c.q baken in een chaotische en nog vaak vijandige wereld aan te bieden voor mensen die onderweg zijn, hun leven trachten uit te bouwen niettegenstaande de vaak grote beperkingen die moeder natuur hun heeft meegegeven.

Als de beste stuurlui al niet aan de wal staan,
dan worden ze er momenteel wel vakkundig gezet.

Toen de idee groeide om een website op te zetten om de ideeën waarvoor we stonden levend te houden, dachten we onmiddellijk aan de inuksut. Helaas was deze webnaam reeds benomen. Na wat brainstormen kwamen we uit bij The Ledge: de richel. Inspiratiebron was een song die Richard Thomson als 19-jarige voor Fairport Convention schreef : "Meet on the ledge". Het verhaal gaat dat de titel van het lied gaat over een lange laag overhangende tak van een boom gaat waar Thomson als kind vaak ging spelen en die ze 'the ledge' noemden.

Meet on the ledge
We're gonna meet on the ledge
When my time is up I'm gonna see all my friends
Meet on the ledge
We're gonna meet on the ledge
If you really mean it, it all comes round again

Het Engelse woord "ledge" heeft een veelheid aan betekenissen gaande van richel tot klip. En ja... er is wel wat op de klippen gelopen... Maar tegelijkertijd is het een living edge, een leefhoekje op de rand van de maatschappij... een plaats voor zij die er niet meer bijhoren. In de nood kent men zijn vrienden... en moet men een beschut plekje zoeken waar je kan overleven en jezelf zijn.

Dat is de basisbedoeling van deze site. De ideeën levend houden zodat ze niet verloren gaan, opdat wanneer de barbarij over is, de draad (door anderen) weer kan worden opgenomen.

[d..]

RSS

Inschrijven op RSS