U bent hier

Misbruik is steeds machtsmisbruik

Printvriendelijke versieVerstuur via emailPDF versie

Kan (zelf)kritiek in de zachte sector ?

De kritiekloze acceptatie van dit korte termijn denken is hallucinant. Het is geen prettig verhaal want we zijn op deze manier de volgende generatie ‘probleemsituaties’ al volop aan het creëren. Het volstaat om de ‘verklaringsmodellen’ voor het vroegere machtsmisbruik aan de huidige situatie af te toetsen. In dit artikel hebben we geprobeerd een eerste – onvolledige – aanzet hiertoe te geven. Tot daar het verhaal van de post-68 generatie die met dossiers onder de arm de wereld ging verbeteren (de lange mars door de instellingen weet je wel) tot ze zelf volledig gerecupereerd werd. Maar wellicht moeten we ons oor bij de Franse historicus Fernand Braudel te luisteren leggen[5]. Hij stelde in zijn opus magnum dat het twee generaties vergde vooraleer de negatieve effecten van de industriële revolutie daadwerkelijk werden aangepakt. Als de geschiedenis zich in deze herhaalt zij we ongeveer halfweg wat de not for profit sector betreft. Nog één generatie op te offeren…

Epiloog

Door allerlei omstandigheden heeft het enkele maanden geduurd om deze analyse persklaar te krijgen. Ondertussen is de commotie weggeëbt. Verontwaardiging is een oppervlakkige en vluchtige emotie die kijk- en verkoopcijfers genereert: easy money. Hopelijk wordt er op de achtergrond verdergewerkt en raakt men verder dan de ‘acts and facts’. Indien dit niet lukt kunnen we binnen afzienbare tijd het gekende ritueel nog eens overdoen.

Nog even terug naar de aanleiding van dit artikel. “De katholieke zuil is nog altijd niet met heel haar verleden in het reine gekomen” aldus Peter Adriaenssens in De Standard. Mogen we zo vrij zijn om er op te wijzen dat dit voor de gehele sector geldt. Het is enkel mogelijk om met zichzelf in het reine te komen door niet alleen naar de gevolgen en de excessen van een beleid te kijken maar in één moeite door de eigen methodieken kritisch onder de loep te nemen en uit te zuiveren. Want in wezen is er niet zo veel veranderd, meer nog, de basisfilosofie werd behouden en verder verfijnd. De huidige sociaal economische als excuus-truus gebruiken getuigt van intellectuele luiheid. Juffrouw Wens en haar kompanen verwezen ook naar het gebrek aan financiële middelen[6]. Elders op deze website hebben we reeds aandacht besteed aan alternatieve benaderingen binnen (of deels buiten) het huidige economische discours. Als deze sector zich echt wil emanciperen, zal ze ook daar de handschoen moeten opnemen.

En begin nu niet opnieuw over die schoenmaker… want wat de huidige generatie economisten ervan gebakken heeft is ook niet om over naar huis te schrijven.

 



[1] Waar ik na mijn proefperiode overigens de hilarische negatieve evaluatie kreeg waarbij de verantwoordelijke ongeveer letterlijk het volgende stelde: ‘gij wilt hier werken, dat zijn we hier niet gewoon’ (waarna ik mocht beschikken en meteen een andere job zoeken).

[2] Feyerabend, P., Tegen de methode, Rotterdam, Lemniscaat, 2008, 384pp. Vertaling van Against Method, (third edition, 1993).

[3] Je hoeft niet in een totalitaire staat te leven om wie een andere mening is toegedaan en daarnaar handelt psychiatrisch te labelen, maar je moet het wel subtieler doen om er mee weg te komen.

[4] Und Gott gegen alle (ja we willen Werner Herzog nog eens eren…)

[5] Braudel, F., Beschaving, economie en kapitalisme (15de – 18de eeuw). Deel III De tijd van de wereld,  Amsterdam, Contact, 1990, p. 576 e.v.

 

Pagina's

RSS

Inschrijven op RSS