U bent hier

Concretisering

Printvriendelijke versieVerstuur via emailPDF versie

Een begeleiding die enkel vanuit vaardigheden en daaraan gekoppelde ondersteuning vertrekt is - vertrekkende vanuit onze basisfilosofie - onvolledig. Weet hebben van wat mensen belangrijk vinden, wat hun wensen en dromen zijn, is een even onmisbaar element voor een goede, zinvolle begeleiding. Het gaat hier dus over wat mensen motiveert... en dan hebben we het over dieper liggende motieven dan het 'ik wil nu een ijsje...'. Het gaat m.a.w. over de 'black box' van het menselijke gedrag. De hamvraag werd dan ook hoe we daar op een werkbare manier toegang toe konden krijgen.

Mensen willen een zinvol leven uitbouwen, ze willen iets van hun leven maken, ze hebben dus dromen en aspiraties. Deze dromen en aspiraties zijn concretisering van basisbehoeften. Maar hoe kunnen we daar praktisch mee aan de slag? De Self Determination Theory geeft een globaal kader en wijst de weg naar een ontwikkelingsgerichte basishouding. In de dagelijkse praktijk komen we echter individuen tegen met hun concreet zeer verschillend levensverhaal. De vertaling van deze basismotieven naar concrete wensen en aspiraties ligt bij ieder individu anders. Vertrekkend vanuit een individualiserende benadering is het dan zaak om deze individuele verhalen te leren lezen. Vandaar dat we op zoek gingen naar een tool die het mogelijk moest maken om dit voor de begeleiders wat meer te structureren.

Naast de reeds genoemde Self Determination Theory waren de meeste andere beschikbare modellen ofwel te abstract-theoretisch en moeilijk operationaliseerbaar naar de dagelijkse praktijk (bv: intrinsieke - extrinsieke motivatie,...), ofwel te filosofisch beladen en onvoldoende of niet wetenschappelijk ondersteund (bv: motivatiemodel van Maslow). Jaren hebben we onze plan getrokken met de zgn. klinische methode... empathie, luisteren naar mensen... en eerlijk gezegd kwamen we daar al een heel eind mee weg. Maar er bleef een te groot 'subjectief' gehalte, wat de collegiale communicatie belastte. Wie goed kon praten, meer ervaring had of beter geschoold was, kon makkelijker zijn visie doordrukken. Kortom, er was nood aan een grotere objectiveerbaarheid van dit alles.