U bent hier

Zwijgcultuur

Printvriendelijke versieVerstuur via emailPDF versie

2. Twee slotbemerkingen

De verkregen stilte is veeleer een illusie want het vroegere kerndorp met zijn sterke sociale controle is vervangen door een global village waar iedereen wel ergens – al dan niet anoniem[iv] - zijn ei kwijt kan. Het gesjilp[v] is  alomtegenwoordig. Sommigen doen nog een ultieme poging om dit alles te ridiculiseren en af te doen als mensen die denken aan ‘journalistiek’ te doen maar niet verder geraken dan ‘cafépraat’. De ‘echte journalistiek’ situeren ze meteen op een hoger vlak. Kortom een schoolvoorbeeld van  de traditionele distinctiedrift. Merkwaardig is overigens dat je deze analyse ook ter linkerzijde (of bij mensen die zichzelf daar situeren) hoort. Deze analysten zien echter over het hoofd dat het in deze niet over journalistiek gaat maar wel degelijk over ‘cafépraat’. Wat zij als verwijt hanteren kan dus enkel als vaststelling worden geïnterpreteerd. We willen zelfs verder gaan en stellen dat de plegers van dergelijke stukken dan ook niet gebonden zijn aan de journalistieke deontologie, dus ook die discussie kunnen we als afgesloten beschouwen.

Wat duidelijk moet zijn is dat er op zich niets mis is met cafépraat. Het fenomeen kent een lange voorgeschiedenis. We vinden dit terug in de 19de eeuwse ‘volkshuizen’ (waar na een paar glazen bier of sterke drank ook niet altijd de meest hoogstaande analyses volgden) en als we nog wat verder terugkeren in de tijd komen we bij de ‘hagenpreken’ uit (die veelal ook niet door de meest erudiete theologen werden gehouden). Maar hoe je het ook draait of keert, het heeft op langere termijn wel wat opgeleverd. Het enige verschilpunt met vroeger is de schaalgrootte, globalisering heet dat dan…  Onder het oppervlak leeft er nog één en ander, er is dus nog hoop.

Daarnaast kan je er niet omheen dat de methode nog steeds gebaseerd is op ‘angst’. Als je u niet conformeert heeft dat ernstige gevolgen… je raakt je werk kwijt, of – erger nog – je naasten zullen er last van hebben. Voor een regime dat – hoe subtiel ook – gebruik maakt van angst om mensen in het gareel te laten lopen bestaat een woord: terreur. En wie dergelijke methoden hanteert is een… ja, laten we ons niet verliezen ineen semantische discussie…



[i] Wils, L., Natievorming onder Willem I, Wetenschappelijke Tijdingen, 2012, december, pp 327-340

[ii] Kousbroek, R., Analfabeet in eigen land, in De Waanzin van de macht. Anathema’s 4, 1982 (3), 1979, Amsterdam, Meulenhoff, pp 48-53

[iii] Illich, I, e.a., De deskundige: vriend of vijand?, Baarn, Het wereldvenster, 1978, 101pp

[iv] Koelman, Luuk, Alleen anoniem reageer je scherp, column op webwereld.nl : http://webwereld.nl/column/113395/alleen-anoniem-reageer-je-scherp--column-.html

[v] Voor de slechte verstaander : to twitter = sjilpen (en ja, dat is zo oud als de straat want vogels zijn dinosauriërs).

 

Pagina's